Oeps! En dan gaat er een volledige zomer overheen. Waarbij ik totaal niet heb gelet of mij druk heb gemaakt om hoe ik at. Zomervakanties zijn bij mij zeer belangrijk en staan voor het genieten van het leven. Inclusief lekker eten!

Ik ben inmiddels begonnen met mijn tweede stage waarbij ik geen stagevergoeding krijg. Dit zorgt ervoor dat ik twee avonden in de week moet werken. Nou heb ik dus een bijbaan in de horeca waarbij ik veel moet lopen. Op zich een goede work-out, ik beweeg veel en verbrand behoorlijk wat calorien. Echter werk ik niet aan mijn conditie en daar zou ik toch eens aan moeten beginnen. Wel betekent al dat werken dat ik iets ben afgevallen. Vanmorgen woog ik 68,9 kilo. Te veel maar we zijn op de goede weg!

Dag 2

Vandaag moet ik heel rustig aan doen. Ik wil mij niet meer voelen zoals ik mij nu voel. Ja al dat lekkers vind ik geweldig op het moment zelf. Het is even een korte happiness maar zodra het er in zit en ik met een opgeblazen buik mijn bed in stap denk ik er toch wel anders voor. Al dat eten geeft mij maar een tijdelijke satisfaction.

Ik heb vanochtend weer niet ontbeten. Ik heb vannacht en gister nacht niet zo lekker geslapen ivm wegwerkzaamheden voor mijn huis die tot drie uur 's nachts doorgingen. Het was toch iets te verleidelijk om dan wat langer in bed te blijven liggen en het ontbijt over te slaan. Ik heb dus tot nu toe nog maar een banaantje op. Vanavond word het ook weer laat, ik ben gevraagd om op te gaan passen tot middernacht. Wat inhoud dat ik pas rond een uur of 1 's nachts thuis ben. Balen, ik ben namelijk zo moe!

Banaan: 130

4 volkoren boterhammen: 300
heel Nutella: 100
heel filet americain: 60
heel kaas met sambal: 100
halfje pindakaas: 50
halfje grillworst: 40
Jus: 100

880 cal. so far

Dag 1

Ik heb vanochtend niet ontbeten. Ik had yoghurt gehaald voor bij mijn muesli maar die had ik op mijn werk laten staan in de koelkast. Dus ben ik vanochtend de deur uit gegaan zonder te ontbijten. HEEL slecht. Ontbijt is essentieel.

Middag eten:

4 bruine volkoren boterhammen: 300 cal
halfje pindakaas: 45
halfje oude kaas met cervelaat: 100
halfje filet american: 30
halfje pittige kaassalade: 40
halfje grillworst: 40
Anderhalf nutella: 100
Glas jus: 100

Ondanks dat ik aan drie boterhammen genoeg heb ben ik toch voor anderhalve boterham met Nutella gegaan. Juist hetgeen wat ik wil en moet laten liggen.

Zo kom ik dus op 755 cal. voor de lunch.

Tussendoortjes:
Appel 50
Banaan 150

Inmiddels zit ik op 955. Hierbij komt dan nog het avond eten en dan is het genoeg geweest voor vandaag!

500 cal. per portie. Dus 1455 cal. vandaag.

Ik probeer de aankomende week onder de 1500 te blijven!

HELAAS, is mij dit niet gelukt. Het werd een beetje gezellig gisteren met huisgenoten en zo zijn er daarna nog drie wijntjes ingegaan en behoorlijk wat snoepgoed.

Dus in totaal nog eens 800 cal. Waardoor ik op een totaal van 2255 kom. Slecht!

26 juni 2012: Let this quest begin!

Een hele lange tijd geleden was ik begonnen met een blog op het internet. Deze posts gingen vrijwel over van alles en nog wat. De laatste paar posts gingen weliswaar over mijn gewicht. Ik ben de laatste tijd best wel veel aangekomen. Dit heeft meerdere redenen maar geen van hen mag een excuus zijn. Op een gegeven moment was ik het zo zat dat ik begon met het tellen van calorieën, het wekelijkse wegen, goals opstellen voor als ik een bepaald gewicht had behaald, etc. Ik begon goed en zo was ik in een maand tijd drie kilo kwijt. Veel zou je zeggen maar als je na gaat wat ik normaliter eet en wat ik toen at.  In die maand tijd at ik GEZOND. Denk aan de schijf van 5, onder de 2000 calorieen per dag blijven, frequenter sporten, geen snoep, koek, of alles waar het woordje teveel voor kwam te staan. Man oh man wat voelde ik mij goed. Geen last van mijn darmen meer, geen brandende maag en mijn conditie was in jaren nog nooit zo goed geweest.

Dit heb ik helaas niet vol kunnen houden. Het lekkere eten was toch iets te lekker om te laten staan. Mijn probleem is dat ik het dan ook niet beperkt kan houden. Ik heb trek in een koekje, koop een rol met koekjes en dan eet ik er geen 1, maar gelijk het hele pak. Dit geldt voor vrijwel alles. Een zak drop is binnen een half uur leeg. Een zak stroopwafels hoogstwaarschijnlijk binnen een kwartier. Ik heb meerdere malen geprobeerd om af te vallen in het afgelopen half jaar. Zonder succes want ik weeg momenteel net zoveel als toen ik begon. Vandaar dat ik heb besloten nu een blog te maken dat over mijn afvallen en mijn afvallen alleen gaat.

Ik zal beginnen met hoe het zo is gekomen. Inmiddels twee jaar geleden woog ik 60-62 kilo. Ik woonde toen in Engeland en zat op een Engelse boardingschool. Ik was veel bezig met mijn vrienden/vriendinnen/vriendje/school/sporten en stond er nooit bij stil hoeveel ik woog. Ik had er simpelweg geen tijd voor, daarnaast zat ik gewoon lekker in mijn vel. Ik voelde mij uitstekend. Ik kan zonder twijfel zeggen dat dit de beste tijd in mijn leven was tot nu toe. Rond de zomer 2010 verhuisde ik echter terug naar Nederland nadat ik drie jaar in Engeland had gespendeerd. Het ging uit met mijn toenmalige vriend, waar ik heel lang daarna nog verdriet om heb gehad. Ik begon met mijn opleiding Grafisch Vormgeven en het studentenleven begon. Lekker veel koken, eten, wijntje hier en wijntje daar. Ik stond er niet bij stil dat ik nu opeens niet meer sportte. Dit deed ik namelijk in Engeland 5-6 keer per week. Sport was een streng onderdeel bij mij op school, het hoorde bij je opleiding en je vormde een team met je jaar. Zo deed ik dus veel aan hockey. Met mijn school deden we mee aan landelijke kampioenschappen en trainde we veel. Na schooltijd stonden we op het veld, tijdens de wedstrijden stonden we op het veld. Sterker nog, tijdens onze lunchpauze die anderhalf uur duurde stonden wij op het veld. Dat ik van de een op de andere dag geen bewegelijke activiteiten meer deed merkte ik al snel. Maar ach wat, die 3 kilo erbij maakte mij echt niet uit! Ik was nog te veel bezig met het verliezen van mijn beste vriend; mijn vriendje.

Ik was zo dol op deze jongen. Hij was alles wat ik altijd al had gezocht. Achteraf gezien is en blijft het een lieve jongen, alleen liefde maakt blind en zag ik niet in dat ons leeftijdsverschil dergelijk een verschil uitmaakte. Hij ging heel anders om met situaties dan ik. Veel naiver en ondoordachter. Zijn oplossing voor het feit dat ik terug verhuisde naar Nederland? Gewoon uitmaken en nooit meer wat van zich laten horen. Zijn manier van omgaan was letterlijk uit het oog uit het hart. Als hij niks meer van mij hoorde hoefde hij ook niet meer aan mij te denken, dus deed het ook geen pijn. Voor mij viel het alleen wat zwaarder. Hij was niet alleen mijn vriend, hij was mijn aller beste vriend. Ik kon alles met hem delen. Hij was de enige die op dat moment echt klaar voor mij stond. Tenminste, zo voelde het, ik had inmiddels een heleboel lieve vrienden gemaakt waar ik nog steeds contact mee heb.

In deze periode kwam ik dus een aantal kilo's aan. 65 kilo was het gemiddelde gewicht. Nog steeds niks mis mee want ik ben 1.68 en dit valt binnen een goed BMI. Het leven ging verder door, mijn opleiding ging goed, ik maakte nieuwe en goede vriendinnen. Wel verloor ik mijn beste vriendin. Ik ken dit meisje al vanaf mijn 13de. Toen ik bij haar in de 2de klas kwam was het niet gelijk dikke mik, maar de eerste zomervakantie hebben we samen gespendeerd. Het enige wat wij nodig hadden was een groot voetbalveld, het zonnetje en een muziekje. We hebben ons die eerste zomer zo vreselijk vermaakt dat we vanaf toen niet meer uit elkaar te halen waren. Jut en Juul om het zo maar te zeggen. Elke dag waren we bij elkaar, we deden alles. Behalve dan dat zij veel spijbelde en op een gegeven moment last kreeg van een eetstoornis. Waar ze overigens nog steeds mee kampt. Er zijn een heleboel dingen geweest die ons uit elkaar hebben gedreven. Het feit dat ik naar Engeland verhuisde toen ik 16 werd was daar 1 van. We zagen elkaar minder en we kregen beide andere vriendinnen. Op zich helemaal niet erg want die paar keer dat we elkaar zagen was het lachen gieren brullen. Als vanouds. Pas toen ik terug verhuisde merkte we wat voor een schade onze relatie eigenlijk had opgelopen. We hadden zulke andere leventjes gekregen dat we nooit tijd voor elkaar hadden. Ook ging het bij mijn terugkomst zo slecht met haar eetstoornis. Ze stond op het punt om opgenomen te worden en kreeg een speciaal eetschema en een diëtiste die haar hielp met haar ziekte. Ze was inmiddels alleen nog maar bezig met eten en afvallen dat ze gewoonweg geen tijd meer voor mij had. Ze wilde er ook niet over praten, achteraf gezien was dit omdat ze vond dat ik ergere dingen had meegemaakt en ze het gevoel had dat als ze erover begon ze zich aanstelde. We zijn nog saampjes een weekend naar Antwerpen geweest, waar we het heel gezellig hebben gehad maar die steen in onze maag niet weg van ging. Het ging gewoon niet meer, als we afspraken dan voelde het als een verplichting. Niet omdat we het gezellig zouden gaan hebben. Uiteindelijk werd dit dus uitgesproken en hebben we er een punt achter gezet.

Wel ben ik er achter gekomen dat ik prima kan zonder beste vriendin. Ik was altijd bang dat als ik haar kwijt raakte dat ik dan niemand meer zou hebben. Ik heb genoeg andere vriendinnen waar ik op kan bouwen en waarvan ik weet dat ze altijd voor mij klaar zullen staan. Een beste vriendin is gewoon een naam dat je geeft aan de persoon waar je het meest mee omgaat en waar je zogenaamd een speciale band mee hebt. Achteraf weet ik dat je beste vriendin ook de grootste leugenaar kan zijn, dat je beste vriendin 8 van de 10 keer haar afspraken niet na komt en dat je beste vriendin je vaker links laat liggen dan een andere vriendin misschien doet.

In deze periode leerde ik ook een ander persoon kennen. Deze persoon verlichtte de pijn een beetje en hielp mij om overeind te blijven: mijn huidige vriend. Ik ga de schuld niet op hem schuiven omdat ik degene ben die controleert wat ik in mijn mond steek. Alleen sinds dat wij bij elkaar zijn ben ik nog eens 6-7 kilo aangekomen. Dat gebeurde pas nadat ik een jaar met hem samen was. Hij vind mij mooi om wie ik ben en dat sloop er maar al te graag in die gedachte. Ik at zoals hij at. Kun je nagaan, deze kerel zit in het leger, is 1.88 en weegt 95 kilo, hij beweegt en sport veel. Ja dan komen die kilootjes er snel bij aan. Alleen nu ben ik het zat geworden. Ik stond gisteren een bikini te passen en mijn buik kwam over mijn bikini broekje heen. Terwijl het broekje te groot was. Ik ben naar huis gegaan met het idee dat ik die avond geen avondmaal zou nemen. Dat is alleen iets waar ik niet aan wil beginnen. Als ik afval dan wil ik dit gezond doen. 3 maaltijden per dag, 2 tussendoortjes. Magere gerechten, onbewerkt voedsel, veel fruit en groente, peulvruchten. Gewoon de schijf van vijf dus eigenlijk.

Nu is het moment dat ik het afvallen weer oppak. Alleen dit keer doe ik het voor mezelf! Omdat ik niet lekker in mijn vel zit en ik dat gevoel weer terug wil hebben. Ik wil weer mezelf zijn en van het leven kunnen genieten. In mijn bikini gaan liggen en mij nergens druk om te hoeven maken (zoals 2 jaar geleden). Het calorieën tellen gaat weer van start. Mijn vorige dieet ging mis omdat ik stopte met tellen. Ik dacht het wel te weten en het onder controle te krijgen. Echter met tellen zit je er continue bovenop, het is confronterend wat er allemaal in voedsel zit. En wat ik wel of niet nodig heb per dag. So let this quest begin!